Enkele weken geleden kreeg ik een mail van het DaWanda team. Ze waren op zoek naar creaties die een aanvulling zijn voor hun concept. Vooral de gehaakte uiltjes spraken erg aan. De vraag was dus of ik een eigen winkeltje wilde openen bij hun. Allerlei links doemden in de mail op zodat ik direct kon starten.
Nadat ik van de eerste euforie was bekomen (een winkeltje is stiekem een droom van me) en manlief het niet echt zag zitten besloot ik er eerst goed over na te denken.
Er ging 1 dag voorbij, nog 1 en voordat ik er erg in had was er al een week voorbij , en nog 1.
Ik besloot het avontuur niet aan te gaan. Ik herinnerde me maar al te goed hoe het opzetten van mijn eigen blog was gegaan!!
De computer en ik kunnen elkaar inmiddels dulden maar echt goede vriendjes zullen we waarschijnlijk nooit worden.
Afgelopen weekend kreeg ik echter weer een leuke mail (natuurlijk gewoon merchandising maar eerlijk is eerlijk, het streelde mijn ego toch wel een beetje!)van het DaWanda team. Diep van binnen had de voorgaande mail toch meer met me gedaan dan ik wilde toegeven. Toen ze dus wederom vroegen om een eigen winkeltje te beginnen trok ik de stoute schoenen aan en ging gisteravond aan de slag.
Voordat ik er erg in had was het al bij enen in de nacht dus BEDTIJD!!
Vanmorgen in pyjama weer achter de pc gekropen en verder gezwoegd totdat daar 'ineens' mijn winkel
was!!!
Nou ja, na zo'n goeie 4 uur dan hé, maar dat was al stukken sneller dan het opstarten van mijn blog dus ik was een tevreden mens.
De producten kreeg ik er snel in totdat er foto's ge upload moesten worden. De bestanden bleken te groot dus er zat niets anders op dan nieuwe te maken. Dus hup, al het spul tevoorschijn getoverd en in pyjama (je beheerd een winkeltje of niet!) nieuwe foto's gemaakt.
Nog zo'n goede 2 uur later had ik enkele handgemaakte items in mijn etalage staan.
De link naar mijn winkeltje (o, wat klinkt dit STOER!) was snel geplaatst op mijn blog en eindelijk, om 14 uur, kon ik toegeven aan het hongerige gevoel in mijn buik. Met 2 boterhammetjes, belegd met rosbief, drukte ik op de link. Een geluksgevoel overviel me.......totdat de brute werkelijkheid me weer met beide benen op de grond zette. Alle woorden zag ik 'verhaspeld' op mijn scherm staan.
Wat ik ook probeerde, ik kreeg het niet opgelost.
Enigszins gelaten stuurde ik een mail naar het DaWanda team dat ik een ienieminie probleempje heb.......
Lieve lezers, niet alles is verloren gegaan. Als je op mijn blog op het linkje drukt (links op de pagina) dan kom je direct in mijn winkeltje. Scrol dan helemaal naar beneden en verander de Duitse vlag in de Neder landse (rechts van de pagina). Dan is alles weer oke!
Uiteraard komen er nog meer items in mijn winkeltje maar dat gaat bij mij niet zonder slag of stoot, zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen.
Als pleister op de wonde zou ik het meer dan leuk vinden als jullie de moeite nemen om een berichtje achter te laten (klik op 'mijn profiel' en dan kun je onderaan je reactie kwijt).
De liefde tussen de computer en mij is even tot onder het nulpunt gezakt,.dus................. terug naar de realiteit: De klok geeft 14:50 uur aan!! Ik verdien een schop onder m'n achterwerk om te gaan douchen, aan te kleden en op te ruimen. Als de kinders om 15:30 uur thuis komen moet ik natuurlijk wel het goede voorbeeld kunnen geven en hen laten denken dat ik vandaag druk in de weer ben geweest.
Ja, ja....................................................................................................................
Nadat ik van de eerste euforie was bekomen (een winkeltje is stiekem een droom van me) en manlief het niet echt zag zitten besloot ik er eerst goed over na te denken.
Er ging 1 dag voorbij, nog 1 en voordat ik er erg in had was er al een week voorbij , en nog 1.
Ik besloot het avontuur niet aan te gaan. Ik herinnerde me maar al te goed hoe het opzetten van mijn eigen blog was gegaan!!
De computer en ik kunnen elkaar inmiddels dulden maar echt goede vriendjes zullen we waarschijnlijk nooit worden.
Afgelopen weekend kreeg ik echter weer een leuke mail (natuurlijk gewoon merchandising maar eerlijk is eerlijk, het streelde mijn ego toch wel een beetje!)van het DaWanda team. Diep van binnen had de voorgaande mail toch meer met me gedaan dan ik wilde toegeven. Toen ze dus wederom vroegen om een eigen winkeltje te beginnen trok ik de stoute schoenen aan en ging gisteravond aan de slag.
Voordat ik er erg in had was het al bij enen in de nacht dus BEDTIJD!!
Vanmorgen in pyjama weer achter de pc gekropen en verder gezwoegd totdat daar 'ineens' mijn winkel
was!!!
Nou ja, na zo'n goeie 4 uur dan hé, maar dat was al stukken sneller dan het opstarten van mijn blog dus ik was een tevreden mens.
De producten kreeg ik er snel in totdat er foto's ge upload moesten worden. De bestanden bleken te groot dus er zat niets anders op dan nieuwe te maken. Dus hup, al het spul tevoorschijn getoverd en in pyjama (je beheerd een winkeltje of niet!) nieuwe foto's gemaakt.
Nog zo'n goede 2 uur later had ik enkele handgemaakte items in mijn etalage staan.
De link naar mijn winkeltje (o, wat klinkt dit STOER!) was snel geplaatst op mijn blog en eindelijk, om 14 uur, kon ik toegeven aan het hongerige gevoel in mijn buik. Met 2 boterhammetjes, belegd met rosbief, drukte ik op de link. Een geluksgevoel overviel me.......totdat de brute werkelijkheid me weer met beide benen op de grond zette. Alle woorden zag ik 'verhaspeld' op mijn scherm staan.
Wat ik ook probeerde, ik kreeg het niet opgelost.
Enigszins gelaten stuurde ik een mail naar het DaWanda team dat ik een ienieminie probleempje heb.......
Lieve lezers, niet alles is verloren gegaan. Als je op mijn blog op het linkje drukt (links op de pagina) dan kom je direct in mijn winkeltje. Scrol dan helemaal naar beneden en verander de Duitse vlag in de Neder landse (rechts van de pagina). Dan is alles weer oke!
Uiteraard komen er nog meer items in mijn winkeltje maar dat gaat bij mij niet zonder slag of stoot, zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen.
Als pleister op de wonde zou ik het meer dan leuk vinden als jullie de moeite nemen om een berichtje achter te laten (klik op 'mijn profiel' en dan kun je onderaan je reactie kwijt).
De liefde tussen de computer en mij is even tot onder het nulpunt gezakt,.dus................. terug naar de realiteit: De klok geeft 14:50 uur aan!! Ik verdien een schop onder m'n achterwerk om te gaan douchen, aan te kleden en op te ruimen. Als de kinders om 15:30 uur thuis komen moet ik natuurlijk wel het goede voorbeeld kunnen geven en hen laten denken dat ik vandaag druk in de weer ben geweest.
Ja, ja....................................................................................................................
