Een naaisel (uil) en een haaksel(babyponcho).

Ik volg het blog van Inge al een hele tijd dus zodra bekend werd wanneer haar eerste boek op de markt zou komen was ik er als de kippen bij en reserveerde een exemplaar bij BOL.COM.
Groot was dan ook de teleurstelling toen bleek dat de leverancier het boek niet kon leveren aan BOL.COM.
Uiteindelijk via een boekhandel in België het boek besteld en na een week had ik het alsnog in huis.

Het boek overtrof mijn stoutste verwachtingen!!
De keuze wat als eerste te maken uit het boek was niet moeilijk:

                                                       De uil uiteraard!!
In een middagje was ie af. Er ging een hele baal vulling(!) in met onderin rijst voor de stevigheid.

 

Door de "zachte" winter heeft de uil zijn winterreserves niet aan hoeven te spreken en dat is duidelijk te zien!

Het haken ging ondertussen ook gewoon door. Marjo was zo lief om een tekening van een babyponcho voor me te vertalen in voor mij begrijpelijke Jip-en-Janneke taal.
In nog geen 2 avondjes is mijn eerste babyponcho een feit!

Ik bedacht me dat het wel leuk zou zijn om er ook slofjes bij te haken. Ik struinde internet af op zoek naar een leuk patroontje en ging aan de slag. Omdat het ondertussen toch wel laat was geworden (1:10 in de nacht) besloot ik de laatste toer de volgende dag af te haken.

De volgende ochtend bekeek ik - wat voor slofje door moet gaan- nog eens goed. Nee, daar was ik duidelijk NIET tevreden over. Uithalen dus en met de andere lichte blauwe kleur weer een poging wagen!












 

Geboorte uiltjes!!!

"Werk in uitvoering"

Vorig jaar september kreeg ik een bijzondere mail van Henriet. Ze had op mijn blog een uiltje gezien die ze graag als geboorte-uiltje wilde hebben. Of ik het zag zitten om zo'n 65 uiltjes te maken.   Natuurlijk wilde ik dat met liefde en plezier doen en zo ontstond er herhaaldelijk mailcontact tussen ons.

Met het verkregen verlanglijstje van Henriet ging ik op zoek naar stof, vilt, garen en lint (smal voor de bovenkant zodat het uiltje opgehangen kan worden en breed voor de onderkant zodat er een kaartje aan kan met de gegevens van het kindje) en mailde hiervan foto's door.

Vervolgens maakte ik malletjes van een lijfje, vleugels, ogen, snavel en soort jurkje voor onder de vleugels. Ik maakte 3 proefuiltjes en combineerde de verschillende stoffen met het vilt en stuurde die op.

Ik vermeldde mijn aanbevelingen en een enthousiaste Henriet liet al snel weten dat het helemaal oké
was en dat 2 proef-uiltjes al verdeeld waren onder hun kinderen Yanne en Jonas.
Ik kon dus aan de slag!
Eerst knipte ik uit de verschillende stoffen lijfjes en uit vilt ogen, snavel en vleugels.

Daarna begon het "echte" werk: het maken van de uiltjes!! Een impressie:

 

























 











              
Per 10 uiltjes vulde ik de lijfjes op, plaatste het brede lint aan de onderkant en naaide de opening dicht.

In december rolde het laatste uiltje onder de naaimachine vandaan en lagen er 65 uiltjes te wachten tot ze "uit" konden vliegen.

Ik besloot een moeder uil er bij te maken zodat ze de kleintjes kon begeleiden bij hun eerste vliegles.
Ik nam 1 voor 1 afscheid van de uiltjes (die stiekem ook een beetje "mijn kindjes" waren geworden)
en wenste ze een goede vlucht.

Toen begon het wachten voor me. In dezelfde tijd had ik enkele enveloppen op de bus gedaan die niet waren aangekomen, zelfs niet na een tweede keer verzenden!!! Ik besloot - op advies van een mede-blogster- een klacht in te dienen bij TNT post. Tot op de dag van vandaag heb ik daar niets van vernomen. Gelukkig kreeg ik WEL snel bericht van Henriet dat de uiltjes veilig bij hun in de achtertuin waren geland.

En toen begon het wachten voor Henriet, haar man en 2 kinderen..........

Op 31 januari j.l is Jeppe geboren:

Henriet, John, Yanne en Jonas, van harte proficiat met de geboorte van jullie zoon en broertje JEPPE!!!

 

 

 

 Laat gerust een reactie achter, ik lees het graag!

HOERA, IK "BESTA" 1 JAAR!!!

Jawel lieve volgers/lezer(e)s(sen), afgelopen vrijdag bestond mijn blog precies 1 jaar!
Ik had het speciaal op de familiekalender gezet want ik wilde even 'bewust' stilstaan bij dit ijkpunt
in mijn leven.

Tjee, wat is er voor mij veel veranderd het afgelopen jaar. Ik ben mijn blog gestart om in contact te komen met andere creatievelingen, om maaksels te delen en elkaar te inspireren. Dat is ruimschoots gelukt!

Ik zal jullie niet vermoeien met alles wat op m'n pad is gekomen maar ik wil toch enkele hoogtepunten de revue laten passeren. 

Het afgelopen jaar:
> Heb ik leren haken en ben er zelfs verslaafd aan geraakt (heb nog geen 'tegengif' ontdekt!).

> Heb ik bij Marloes een workshop droogvilten gevolgd, samen met enkele andere bloggers.

> Heb ik door het haken Renske leren kennen. Het 'klikte' direct bij de eerste ontmoeting en dit resulteerde in samen op een braderie staan en regelmatig bij elkaar op de koffie komen met een haakwerkje natuurlijk!

> Heb ik veel volgers gekregen waarvan een aantal vaste die regelmatig een reactie achter laten (DANK DAARVOOR!) en ben ik momenteel volger van zo'n 200 blogs (whaaahhhhhh).

> Is mijn energielevel flink omhoog gegaan.

> Ben ik een eigen shop gestart op DaWanda, waarvan ik vorige week het eerste artikel heb verkocht (Jawel!!)

> Ben ik weer op beurzen geweest (heeeeerlijk!) om inspiratie op te doen.

> Ben ik sieraden gaan maken en geef ik inmiddels kinderfeestjes/ workshop 'sieraden maken'.
Sterker nog: 1 februari a.s. begin ik met een 4 maanden durende studie " Zelf sieraden maken".
Dan ga ik ook solderen, slijpen en wat al niet meer. Jullie zullen dus geregeld een update hiervan krijgen, inclusief de miskleunen.  Heb er zin in ( in de studie dan he, de miskleunen wat minder maar dat hoort er nu eenmaal bij zegt men en volgens de Flow brengt het je innerlijke groei. Wel daar ga ik dan voor).

> Krijg ik steeds meer verzoekjes voor opdrachten (LEUK!)

> Heb ik mijn eigen visitekaartjes laten drukken.

> Heb ik - als rasechte digibeet- het aangedurfd om mijn blog een ander uiterlijk te geven, waarop ik best een beetje trots ben.

> Heb ik geleerd dat bloggen superleuk is maar ook veel tijd kost en ik daardoor - met pijn in m'n hart - heb besloten om niet meer op alle blogs te reageren.
Echter:  Het lezen van jullie blogs blijf ik lekker doen hoor!

> Is vanaf vandaag 1 van mijn dromen in vervulling gegaan, nl. het openen van mijn eigen webwinkel!  Het staat nog in de kinderschoenen maar het begin is er.

Zoals hier boven al vermeld heb ik een shop bij DaWanda.
In het begin er 'tig' keer op gekeken maar telkens zag ik "DE GROTE NUL" bij bestellingen staan. Op een gegeven moment werd ik er wat lakser in en op een gegeven moment keek ik helemaal niet  meer en plaatste ik dus ook geen enkel nieuw item.
Juist op het moment dat ik dacht: "Ik kap met het hele DaWanda gebeuren", kreeg ik een mail van voornoemde dat ik een artikel verkocht had!
Ik kijken en wat bleek, een dame had een uiltje bij me besteld! Het eerste wat ik dacht was : "SHIT" (excuus voor mijn taalgebruik), dat uiltje heb ik al lang verkocht!
Maar goed, je moet professioneel blijven dus ik mailde dat het betreffende uiltje helaas niet meer beschikbaar was maar ik binnen 2 dagen een soortgelijke had gemaakt. De dame (een naamgenoot in dit geval) ging akkoord en uit m'n blote bol ontstond dit uiltje:

Aangezien het oog ook wat wil verpakte ik het zo:

                       Als extraatje een uilen-bedel

                                                         Voorzijde envelop opgevrolijkt

Het is inmiddels aangekomen en helemaal naar het zin.

Mijn naaimachine maakt op dit moment overuren. Kan nog niet alles laten zien maar deze "jongens" zijn al te bestellen in mijn webwinkel:




       















 

Kosten-baten analyse.

In opdracht iets maken voor een ander vind ik super leuk, maar daar schuilt direct een gevaar.

Wat mag/kan je vragen voor hetgeen je maakt? Ik ben daar niet sterk in.
Dat bleek maar weer eens afgelopen maand, toen ik met vriendin Jacqueline op een kerstmarkt stond. Zij gaf aan dat ik veel te weinig voor m'n sieraden/haaksels en wat al niet meer, vroeg.  De twijfel sloeg toe, maar uiteindelijk liet ik het maar zo.
Sterker nog, ik ging soms nog in prijs omlaag als een paar kinderogen me smekend aankeken dat ze 2 euro te kort kwamen maar het gemaakte o zo graag wilde hebben. Ik kan daar geen weerstand aan bieden...... .

Door mond-op-mond reclame krijg ik steeds vaker het verzoek om iets te maken. Super, maar ja, wat voor prijkaartje hang je daar dan aan?
Ik keek eens op andere blogs, schrok regelmatig van de prijzen en liet het vervolgens voor wat het was.

Dus: Hoe doen jullie dat?? Op welke gronden berekenen jullie de prijzen??
Ik ben al blij als ik mijn aangeschafte spullen (wol, stof, vilt e.d) in geld terug krijg. Het werk wat ik er dan aan heb beschouw ik puur als hobby, alhoewel hier steeds meer tijd in gaat zitten.

Ik heb afgelopen week 2 opdrachten gemaakt:
1) Twee kussens (40x40 cm) voor in de bank. Ik kreeg een lapje stof mee met verschillende kleuren en ben hiermee naar de markt gegaan. Stof gekocht, laten zien aan de koper en thuis de kussentjes gemaakt.
Het binnenkussen is van Ikea.

2) Een uilenkussen met bijbehorend label/knisperdoekje voor een meisje. Het verzoek voor het kussen was om uit te gaan van de standaard maat (40x 40 cm). In de stofkeuze was ik vrij.
Dit vond ik een leuke uitdaging die ik graag ben aangegaan. Ik heb eerst op een proefstof de contouren van een uil getekend met daarna de vleugels, ogen en snavel. Toen ik tevreden was 'mallen'
gemaakt van karton en dit op de uiteindelijke stof gelegd. Dit is het uiteindelijke resultaat geworden:

 

Nu ben ik heel benieuwd wat jullie voor bovenstaande 2 opdrachten -afzonderlijk- gevraagd zouden hebben.
Hoop op veel reacties!
Kom hier in 1 van mijn volgende blogberichtjes op terug. Zal dan ook aangeven wat ik er voor gevraagd heb.

Fijne zondag!

Groetjes Patricia

P.S: excuseer me voor de foto's. Krijg de onderste niet weg, wat ik ook probeer en sommigen gaan buiten de lijntjes. Tja, er valt nog een hoop te leren zoals jullie zien!!

 

Afscheid juffen

                                                             











Hier - in het oosten van het land- breken de schoolvakanties ook aan.
Onze oudste zoon ging gisteren met zijn klas nog op schoolreis naar Hellendoorn.
Vandaag is het opruimen geblazen en een film kijken, tot de klok 12:30 uur slaat.

Voor de 2 kanjers van juffen, die hij heeft gehad, wilde ik iets persoonlijks maken.
Beiden zijn twintigers, spontaan, open, eerlijk (en soms streng als het moet).

Voor juf B. maakte ik - van mexicaans tafelzeil- een zwarte tas met witte stippen. De tas werd gevuld met chocolade, 2 potjes met zaadjes (vergeet-me-nietjes) en een persoonlijke kaart.

Voor juf K. maakte ik onderstaande tas, met dezelfde inhoud.

JUFFEN, BEDANKT VOOR HET AFGELOPEN JAAR!!!

Onze jongste zoon moet nog 1 weekje bikkelen, voordat ook hij vakantie krijgt. Dit weekend mag ik dus voor nog 2 juffen iets maken. De inspiratie is er, nu de uitwerking nog!