Al tijden wilde ik een poncho voor mezelf haken maar vond het juiste patroon niet, tot ik op 12 januari jl. hetzelfde probleem op haar blog voorbij zag komen met HET PATROON. Wauw, deze poncho wilde ik haken en wel NU.
Ik had al wol in huis (stylecraft kleur "Silver") en een haaknaald 6 was snel opgesnord. Enthousiast begon ik te haken en het moet gezegd worden, het patroon haakte heerlijk weg.
Ik wilde het 'moment suprême' (lees: het over m'n hoofd laten glijden van de poncho) tot het laatst bewaren, maar toen de col bijna af was kon ik me niet meer beheersen en trok het gewilde gewaad over m'n hoofd!!
En toen voelde ik het direct....... . Schoorvoetend liep ik naar de spiegel en deze bevestigde mijn vermoedens. Rondom mijn buste zat het strak, niet een beetje, niet een beetje veel maar ronduit SUPER STRAK.
Ik voelde me net een worst met mijn cup maatje 90F, wat een desillusie!
Ik hing de poncho over de paspop, die háár wel beeldig stond, terwijl de franjes en de col nog afgewerkt moest worden. Misprijzend keek ik naar haar en foeterde binnensmonds de nodige woorden die ik hier niet zal herhalen.....
Enkele weken geleden was ik bij de Zeeman en daar lagen ze ineens, niet 1, niet 2, maar wel 3 verschillende kleuren TWEED wol. Ik had er al veel over gelezen en gezien op jullie blogs en het water liep me in de mond.
Mmmmmm, welke kleur zou ik kiezen? Ik hoor jullie denken: "Ja, da's moeilijk".
Nou, niet voor mij want ik nam van alle drie de kleuren gewoon 6 bollen mee naar huis (nadat ik uiteraard betaald had, ha, ha).
Zoals jullie op de foto zien ligt er nog maar 1 bol antraciet tussen de andere bollen wol. Dat komt omdat ik toch weer een poncho heb gemaakt (wie niet waagt, wie niet wint is mijn motto!)
Hoe gek het wellicht klinkt, deze poncho staat me veel beter, ondanks de dikkere wol. Mijn buste is in deze poncho namelijk veel minder prominent aanwezig.
Er zullen er vast nog enkele volgen.
In mijn vorige bericht konden jullie al lezen dat ik een hernia heb.
Deze week kreeg ik echter steeds meer pijnklachten in mijn li-heup er bij, dus gisteren toch
maar naar de dokter gegaan. Waar ik bang voor was sprak hij hardop uit: een SLIJMBEURSONTSTEKING.
Na een corticosteroïde injectie en een recept voor zwaardere pijnstilling stond ik 20 min. later - met de pest in m'n lijf- bij de apotheek.
Mag voorlopig geen auto rijden (door morfine preparaat in de medicijnen) en om tot rust te komen blijven de kinderen volgende week ook nog een aantal dagen bij hun vader.
Hoop dat de gifbeker nu 'kurkdroog' is en ik weer de kracht vind om naar boven kan klauteren....... .
Ik had al wol in huis (stylecraft kleur "Silver") en een haaknaald 6 was snel opgesnord. Enthousiast begon ik te haken en het moet gezegd worden, het patroon haakte heerlijk weg.
Ik wilde het 'moment suprême' (lees: het over m'n hoofd laten glijden van de poncho) tot het laatst bewaren, maar toen de col bijna af was kon ik me niet meer beheersen en trok het gewilde gewaad over m'n hoofd!!
En toen voelde ik het direct....... . Schoorvoetend liep ik naar de spiegel en deze bevestigde mijn vermoedens. Rondom mijn buste zat het strak, niet een beetje, niet een beetje veel maar ronduit SUPER STRAK.
Ik voelde me net een worst met mijn cup maatje 90F, wat een desillusie!
Ik hing de poncho over de paspop, die háár wel beeldig stond, terwijl de franjes en de col nog afgewerkt moest worden. Misprijzend keek ik naar haar en foeterde binnensmonds de nodige woorden die ik hier niet zal herhalen.....
 |
| Poncho in progress. |
Enkele weken geleden was ik bij de Zeeman en daar lagen ze ineens, niet 1, niet 2, maar wel 3 verschillende kleuren TWEED wol. Ik had er al veel over gelezen en gezien op jullie blogs en het water liep me in de mond.
Mmmmmm, welke kleur zou ik kiezen? Ik hoor jullie denken: "Ja, da's moeilijk".
Nou, niet voor mij want ik nam van alle drie de kleuren gewoon 6 bollen mee naar huis (nadat ik uiteraard betaald had, ha, ha).
 |
| Ein-de-lijk weer op voorraad! |
Zoals jullie op de foto zien ligt er nog maar 1 bol antraciet tussen de andere bollen wol. Dat komt omdat ik toch weer een poncho heb gemaakt (wie niet waagt, wie niet wint is mijn motto!)
Hoe gek het wellicht klinkt, deze poncho staat me veel beter, ondanks de dikkere wol. Mijn buste is in deze poncho namelijk veel minder prominent aanwezig.
Er zullen er vast nog enkele volgen.
In mijn vorige bericht konden jullie al lezen dat ik een hernia heb.
Deze week kreeg ik echter steeds meer pijnklachten in mijn li-heup er bij, dus gisteren toch
maar naar de dokter gegaan. Waar ik bang voor was sprak hij hardop uit: een SLIJMBEURSONTSTEKING.
Na een corticosteroïde injectie en een recept voor zwaardere pijnstilling stond ik 20 min. later - met de pest in m'n lijf- bij de apotheek.
Mag voorlopig geen auto rijden (door morfine preparaat in de medicijnen) en om tot rust te komen blijven de kinderen volgende week ook nog een aantal dagen bij hun vader.
Hoop dat de gifbeker nu 'kurkdroog' is en ik weer de kracht vind om naar boven kan klauteren....... .
